Bu türkü; Urfa’da iki gencin ortaokul yıllarında yaşadıkları gerçek bir aşk üzerine yakılmıştır.

Urfalı İbrahim Erkasap, babası zahire tüccarı olan varlıklı birinin oğludur. İbrahim 1936 yılında ortaokulda okumaktadır. Okulda arkadaşlarına göre daha gelişmiş boyu ile çok yakışıklı bir gençtir. Vücut geliştirime sporlarıyla ilgilendiği için sportmen bir vücuda sahiptir. Deyimi yerinde ise bir erkek güzeldir. Yine okulun futbol ve voleybol takımında oynadığı için okulun popüler kişisidir. Babası zengin olduğu için İngiliz kumaşından elbiseler giyer, en güzel kokuları sürer, genç yaşında okulda olduğu gibi Urfa da parmakla gösterilen birisi olur.

İbrahim’in sınıfında, babası binbaşı rütbesinde baytar (veteriner) olan Neriman isminde bir kız da okumaktadır. Neriman uzun boylu, beyaz tenli, okulun en güzel kızıdır. Boyu posu, yüz ve gözlerinin güzelliği gençlerin aklını başından alır. Fakat Neriman İbrahim’den başka kimseye yüz vermez. Böylece bu iki genç arasında arkadaşlık başlar. Bir müddet sonra arkadaşlık aşka dönüşür. Okulda dedikodular başlar. Bunun üzerine okul dışında gizli gizli buluşmaya başlarlar. O zamanın Urfa’sı küçük, olay hemen duyulur. Bu sevda dilden dile dolaşmaya başlar. Urfa adeta çalkalanır. Bu aşk bestekârlara ilham kaynağı olur. İbrahim ve Baytarın kızı Neriman üzerine bu türkü yakılır. Sokakta çocukların ağzında, çeşitli müzik meclislerinde söylenmeye başlar.

Bunun üzerine okul idaresi İbrahim’i okuldan uzaklaştır. Ailesi İbrahim’i, tahsilini tamamlaması için İstanbul’a gönderir. Neriman Urfa’da kalır. Araya zaman girer. Aralarındaki aşk ateşi zamanla küllenir. İbrahim İstanbul’da bir hanımla evlenir. 1997 yılına kadar yaşar ve Antalya’da vefat eder. Neriman ise ortaokulu bitirir ve Urfa’da başka biriyle evlenir. Kocasının tayini çıkınca Urfa’dan ayrılır ve bir daha Urfa’ya dönmez[1].

[1] Türkünün hikâyesi; Abuzer Akbıyık tarafından Urfa’da Fuat Rastgeldi’den derlenmiştir. Türkünün kahramanı İbrahim Erkasap, Fuat Rastgeldi’nin dayısı’dır. Neriman Türküsü Urfa’da olduğu kadar bölgede de çok sevildiği için Antep ve Elazığ’da da değişik hikâyelerle anlatılmaktadır.